Από τη Βουδαπέστη στη Βιέννη στις αρχές της άνοιξης

Ο χειμώνας ή οι αρχές της άνοιξης μπορεί να μην είναι οι προφανείς εποχές για μια κρουαζιέρα στον ποταμό Δούναβη, αλλά προσφέρουν υπέροχα οφέλη: λιγότερο γεμάτο λιμάνια, ένα πιο ομαλό ταξίδι και ανεμπόδιστη θέα.

Η AmaWaterways είναι μία από τις πρώτες εταιρείες κρουαζιέρας ποταμών στον Δούναβη κάθε χρόνο, προσκαλώντας επιβάτες που επιθυμούν να δουν τα διάσημα γαλάζια νερά του ποταμού σε ένα απολαυστικό, αν και μερικές φορές αεράκι, ταξίδι.

Επέλεξα το δρομολόγιο «Best of the Danube» στην AmaMagna της γραμμής για μια καθηλωτική εμπειρία από τη Βουδαπέστη στη Βιέννη κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου.

DISCLAIMER: Το άρθρο βασίζεται σε δικές μας απόψεις και πηγές. Δεν φέρουμε ευθύνη για τυχόν σφάλματα ή ανακρίβειες.

Προ-περιήγηση στη Βουδαπέστη

Ο Δούναβης χωρίζει τη Βουδαπέστη σε δύο ξεχωριστές περιοχές: την ιστορική Βούδα και την κοσμοπολίτικη Πέστη, κάποτε ξεχωριστές πόλεις, που τώρα είναι ενωμένες. Πέρασα μερικές μέρες στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας πριν από την κρουαζιέρα μου, διαμένοντας στο ξενοδοχείο Aria με μουσικό θέμα , λίγα μόλις βήματα από τη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου.

Ήχοι από το Blue Danube του Strauss γέμισαν το μυαλό μου καθώς έμπαινα στο boutique κατάλυμα στην οδό Hercegprímás, που είναι αποκλειστικά για πεζούς. Το μουσικό θέμα του ξενοδοχείου αντηχεί παντού, από ένα μοτίβο πλήκτρων στο λόμπι μέχρι ζωντανή ψυχαγωγία στο μαύρο πιάνο Bogányi που μοιάζει με νυχτερίδα.

Απαλή μουσική παίζει στα δωμάτια και ο μουσικός διευθυντής είναι διαθέσιμος για να απαντήσει σε τυχόν ερωτήσεις. Οι αίθουσες χωρίζονται σε τέσσερις πτέρυγες (Όπερα, Τζαζ, Κλασική και Σύγχρονη), καθεμία αφιερωμένη σε ένα μουσικό είδος, με αίθουσες με θέμα τους μουσικούς θρύλους.

Το δωμάτιό μου με το Aria Signature, διακοσμημένο με μωβ λεπτομέρειες, παρέπεμπε στον Ιταλό συνθέτη όπερας Τζοακίνο Ροσίνι, με καλλιτεχνικές γελοιογραφίες, σχεδιασμό μουσικών χαλιών και μια επιλογή βιβλίων. Μια μικρή βεράντα έβλεπε στην αυλή.

Το πρωινό ξεδιπλώνεται με κλασική μουσική στο λόμπι. Από πάνω, η ανοιχτή κεντρική αυλή στεφανώνεται από γραμμικά σχέδια μουσικών, συμπεριλαμβανομένων των ροκ σταρ Μικ Τζάγκερ και Κιθ Ρίτσαρντς. Το Harmony Spa και η πισίνα είναι προσβάσιμα από μια σκάλα στη γωνία.

Το High Note SkyBar του Aria διαθέτει χώρους στον τελευταίο όροφο με πανοραμική θέα στη βασιλική και την πόλη. Οι παράλληλοι χώροι lounge και εστιατορίου ήταν ιδανικοί για να ακούσετε μουσική και να δοκιμάσετε Unicum, το χαρακτηριστικό πικρό χωνευτικό ποτό της Ουγγαρίας.

Σερβίρεται από το στρογγυλό, κοντόχοντρο μπουκάλι του. Για καφέ, κοκτέιλ ή ελαφριά γεύματα, το Café Liszt τιμά τους σύγχρονους μουσικούς με επιτοίχιους καθρέφτες με υπογραφές των Lenny Kravitz, Plácido Domingo, Sting και άλλων.

Μια πόλη για περιπατητές

Η οδός Hercegprímás είναι γεμάτη με εστιατόρια και καφέ. Για το πρώτο μας δείπνο, επιλέξαμε το παραδοσιακό Aszú, μια νόστιμη εισαγωγή στα ουγγρικά πρότυπα όπως γκούλας, κοτόπουλο παπρικάς και κρασιά Tokaji.

Η μουσική συνοδεία ενός τσιμπάλου, ενός ουγγρικού νταουλιού, πρόσθεσε αυθεντικότητα. Άλλα βράδια αποφύγαμε την παράδοση για ισπανικά τάπας στο πολυσύχναστο Tapassio και ανανεωμένο ουγγρικό φαγητό στο Urban Betyár, και τα δύο σε κοντινή απόσταση με τα πόδια.

Η Βουδαπέστη σας προσκαλεί να κάνετε μια νυχτερινή βόλτα στο Budapest Eye στην πλατεία Erzsébet ή κατά μήκος της πεζοδρομημένης οδού Váci utca. Κοντά στο εκπληκτικό κτίριο του Κοινοβουλίου, το βιβλιοπωλείο Bestsellers σας προσκαλεί να χαλαρώσετε με εκδόσεις σε πολλές γλώσσες.

Από περιέργεια για την αρχιτεκτονική της Βουδαπέστης, ο εξυπηρετικός ιδιοκτήτης με παρέπεμψε σε βιβλία που περιέγραφαν το ασυνήθιστο αποσχιστικό στυλ της πόλης. Η ημερήσια βόλτα μου ξεκίνησε από τη μία άκρη της οδού Váci utca, στην πλατεία Vörösmarty.

Πήρα μια ώθηση ενέργειας στο Café Gerbeaud, ένα κομψό ζαχαροπλαστείο που θυμίζει τον 19ο αιώνα. Με έναν εσπρέσο να συνοδεύει, απόλαυσα το κλασικό zserbó του Gerbeaud, μια τορτά με στρώσεις ζύμης με βάση το βούτυρο, τριμμένα καρύδια και μαρμελάδα βερίκοκο.

Η Μεγάλη Αγορά βρίσκεται στο άλλο άκρο, με τους δύο ορόφους της να είναι γεμάτοι με μπουτίκ, αρτοποιεία και πωλητές που προσφέρουν λουκάνικα, πάπρικα και τουρσί λαχανικά. Βγαίνοντας από την πλαϊνή πόρτα, διέσχισα τον ποταμό και μπήκα στη λοφώδη Βούδα.

Μια πεζοπορία στο λόφο του Κάστρου οδήγησε στην ασυνήθιστη εκκλησία του Βράχου, στο κάστρο της Βούδας και στο προπύργιο του Ψαρά. Από αυτή την οπτική γωνία, και οι δύο πλευρές της Βουδαπέστης απλώνονταν μπροστά μου: ο Δούναβης φαινόταν πραγματικά μπλε και το Κοινοβούλιο ήταν εντυπωσιακό και καθαρό.

Απαραίτητα αξιοθέατα στη Βουδαπέστη

Ιαματικά Λουτρά Γκέλερτ

Η Βουδαπέστη δεν έχει έλλειψη από εμπειρίες που προκαλούν σκέψη. Λίγες ώρες στα ιστορικά Ιαματικά Λουτρά Gellért ήταν ταυτόχρονα αναζωογονητικές και χαλαρωτικές. Ακόμα και με δροσερές θερμοκρασίες, τα ζεστά μεταλλικά νερά της υπαίθρου ήταν καταπραϋντικά, εξαλείφοντας κάθε ίχνος jet lag.

Στους εσωτερικούς χώρους, η πλακόστρωτη αρχιτεκτονική σε στιλ Απόσχισης, οι πισίνες, οι σάουνες και τα ατμόλουτρα παρείχαν μια συναρπαστική ματιά στην ιστορία. Μασάζ ήταν διαθέσιμα σε ιδιωτικές καμπίνες.

Η Εβραϊκή Συνοικία και η Συναγωγή της οδού Dohány

Αυτό με προετοίμασε για το συγκλονιστικό μνημείο «Παπούτσια στην όχθη του Δούναβη». Η σειρά με τα σιδερένια υποδήματα τιμά τους Ούγγρους Εβραίους που δολοφονήθηκαν από την πολιτοφυλακή του Σταυρού του Βέλους και πυροβολήθηκαν στον ποταμό κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιοχές της Βουδαπέστης, η Εβραϊκή Συνοικία, φιλοξενεί πλέον συναγωγές, κοσέρ εστιατόρια και νυχτερινή ζωή.

Αγκυροβολώντας τη γειτονιά, ο μεγαλύτερος εβραϊκός ναός στην Ευρώπη και ο δεύτερος μεγαλύτερος στον κόσμο, η Συναγωγή της οδού Dohány αποτελεί παράδειγμα σωζόμενης μαυριτανικής αρχιτεκτονικής. Η ασημένια ιτιά στην αυλή της τιμά τα θύματα του Ολοκαυτώματος της Ουγγαρίας.

Ruin Bars, Street Food και Κρυμμένα Διαμάντια

Το μπαρ Szimpla Kert στην εβραϊκή συνοικία της Βουδαπέστης. Φωτογραφία: Meryl Pearlstein

Σχεδόν δίπλα, η ακμάζουσα ερειπωμένη παμπ Szimpla Kert στεγάζεται σε ένα μη ανακαινισμένο κτίριο και προσκαλεί τους γλεντζέδες στην ιστορία με μια μπύρα. Δίπλα σε ένα λειτουργικό μίκβα, τα πολυσύχναστα food trucks του Karaván σερβίρουν lángos και kürtőskalács (κέικ καμινάδας).

Θυμάμαι με αγάπη την αμαρτωλή εκδοχή με στρούντελ μήλου, πλούσια περιχυμένη με καραμέλα. Για μια ματιά στην παλιά Βουδαπέστη, επισκεφθείτε το 1001 Kefe, όπου τα πινέλα κατασκευάζονται στο χέρι από το 1923.

Αγόρασα ένα σχεδιασμένο για να καθαρίζει τα πλήκτρα του πιάνου, τώρα κατάλληλο και για πληκτρολόγια υπολογιστών. Αποχαιρετώντας τη Βουδαπέστη και λαχταρώντας άλλο ένα τσιμεντένιο κέικ, κατευθύνθηκα προς το λιμάνι για να ξεκινήσω την περιπέτειά μου στον Δούναβη.

Στο AmaMagna

Το ποταμόπλοιο AmaMagna διπλού πλάτους ξεχωρίζει κατά μήκος του ποταμού Δούναβη. Φωτογραφία: Meryl Pearlstein

Το AmaMagna ξεχωρίζει από άλλα ποταμόπλοια — ένα κομψό σκάφος διπλού πλάτους, ιδιαίτερα εντυπωσιακό όταν το ποτάμι είναι άδειο. Ευρύχωρες καμπίνες είναι διάσπαρτες σε τρία καταστρώματα με μουσικά ονόματα.

Το δωμάτιό μου στο Cello Deck είχε ένα μικρό μπαλκόνι για να χαζεύετε το ποτάμι. Ένας καναπές και ένα γραφείο, με γρήγορο Wi-Fi, έκαναν την εργασία εύκολη. Το κρεβάτι ήταν άνετο, το μπάνιο καλά εξοπλισμένο και ο αποθηκευτικός χώρος άφθονος. Φρέσκα φρούτα παραδίδονταν καθημερινά.

Στο κατάστρωμα βιολιού από πάνω, το σαλόνι και οι καναπέδες προσκαλούσαν τους επιβάτες να απολαύσουν ένα ποτό ή να διαβάσουν με θέα στο ποτάμι. Με εξαίρεση τα γεύματα κατά τη διάρκεια των εκδρομών στο λιμάνι, όλα τα γεύματα σερβίρονται σε ένα από τα τέσσερα εστιατόρια του AmaMagna.

Οι κρατήσεις διασφαλίζουν ότι όλοι μπορούν να δοκιμάσουν τα πάντα. Η κεντρική τραπεζαρία ήταν η αγαπημένη μου — εκλεκτό φαγητό με θέα καθώς γλιστρούσαμε κάτω από το ποτάμι. Το al fresco προσέφερε μια πανοραμική εμπειρία με τζάμια.

Στο Piano Deck, οι επιλογές περιλάμβαναν το οικογενειακό Jimmy’s και το Chef’s Table. Ανακάλυψα την αγάπη μου για το Grüner Veltliner, ένα δροσερό αυστριακό λευκό κρασί. Το αυστριακό κόκκινο Blauer Zweigelt με τις φρουτένιες νότες ήταν εξίσου ελκυστικό.

Στη Βουδαπέστη, κάναμε πρόποση με γκούλας και κέικ Esterházy. Καθώς μετακομίσαμε στην Αυστρία, το βιεννέζικο σνίτσελ και το Käsespätzle ακολουθήθηκαν από στρούντελ με σάλτσα βανίλιας. Τα βράδια στο AmaMagna ήταν χαλαρά, σε αντίθεση με μια κρουαζιέρα στον ωκεανό.

Με λιγότερους από 200 καλεσμένους, ήταν εύκολο να συναναστραφούν κατά τη διάρκεια της ώρας του κοκτέιλ Sip & Sail. Κάθε βράδυ ξεκινούσε με την Διευθύντρια Κρουαζιέρας Μαρτίνα να συνοψίζει την ημέρα και να κάνει μια προεπισκόπηση της επόμενης στάσης. Κατά καιρούς, τοπικοί καλλιτέχνες έπαιζαν επί του πλοίου.

Τα ιστιοπλοϊκά ήταν αξιοθέατα — η θέα των γοτθικών πυργίσκων του Κοινοβουλίου που ξεπροβάλλουν και απομακρύνονται δεν έπρεπε να χάσετε. Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες, όλοι συγκεντρώθηκαν στο Sun Deck για να παρακολουθήσουν.

Όταν δεν σε μάγευαν τα κάστρα και άλλα αξιοθέατα διάσπαρτα στις όχθες του ποταμού, υπήρχαν μαθήματα γυμναστικής με επικεφαλής τον Ντέμιαν στο κατάστρωμα βιολιού. Υπήρχαν επίσης διαθέσιμα μασάζ.

Επισκόπηση Εκδρομών στον Δούναβη

Η AmaWaterways προσφέρει μια ποικιλία από εκδρομές σε κάθε λιμάνι, καλά οργανωμένες και ποικίλες. Όλες συμπεριλήφθηκαν στην κρουαζιέρα, αλλά απαιτούσαν εκ των προτέρων εγγραφή με περιορισμένο αριθμό ατόμων.

Μπρατισλάβα, Σλοβακία

Κατά τη διάρκεια της εκτός σεζόν, η Μπρατισλάβα επιδεικνύει την ιστορία, την αρχιτεκτονική και την τοπική της πινελιά. Η προσέγγιση κατά μήκος του ποταμού προσέφερε θέα στο Κάστρο της Μπρατισλάβα, με θέα στην Παλιά Πόλη και τον Δούναβη.

Οι επισκέπτες μπορούσαν να επιλέξουν μια ποδηλατική εκδρομή ή μια πεζοπορία μέχρι το κάστρο. Η περιπατητική εκδρομή «Coronation City» με επίκεντρο την ιστορία ήταν ιδανική για όσους την επισκέπτονται για πρώτη φορά, όπως εγώ. Η Παλιά Πόλη της Μπρατισλάβα ήταν ήρεμη και χωρίς βιασύνες.

Εδώ, ο εντυπωσιακός Καθεδρικός Ναός του Αγίου Μαρτίνου, η Όπερα και τα ιδιόμορφα γλυπτά ήταν εύκολο να φωτογραφηθούν. Δεν υπήρχαν ουρές για το κατάστημα μελιού Ceramel και ήταν απόλαυση να απολαμβάνεις τις ανοιχτές πλατείες νιώθοντας ότι είχες όλη την πόλη μόνη σου.

Το Konditorei Kormuth, ένα ιστορικό ζαχαροπλαστείο με εσωτερικούς χώρους από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, ήταν μια τέλεια στάση μετά την ξενάγηση. Ο καφές και τα γλυκά σερβίρονται σε εκλεκτή πορσελάνη, με μια ποικιλία από τορτές που θα κάνουν κάθε χρήστη του Instagram να αδημονεί για περισσότερο.

Σε κοντινή απόσταση, το 250 ετών φαρμακείο Salvator είναι πλέον ένα «ζωντανό μουσείο» με αντικείμενα που χρονολογούνται επίσης από τον 16ο αιώνα.

Κοιλάδα Βαχάου, Αυστρία

Υπήρχαν αρκετές επιλογές για εκδρομές στην κοιλάδα Wachau. Επέλεξα μια επίσκεψη στο Melk Abbey, ένα ενεργό αβαείο από το 1068, με κυρίαρχη παρουσία σε ένα βραχώδες ύψωμα.

Καθώς έμπαινα στις αυλές και στο κτίριο, ένιωσα αιώνες μοναχών καθώς περιεργαζόμουν χειρόγραφα και θαύμαζα τοιχογραφίες. Αργότερα, επισκέφτηκα το μικροσκοπικό χωριό Ντύρνσταϊν.

Ένιωσα σαν βασιλιάς περπατώντας δίπλα στο διάσημο κάστρο του. Τα καταστήματα παρέμειναν ανοιχτά μόνο για εμάς — ένα ακόμη προνόμιο εκτός σεζόν — πουλώντας τοπική μαρμελάδα βερίκοκο και σναπς, το απόλυτο ποτό χαλάρωσης.

Σάλτσμπουργκ, Αυστρία ή Τσέσκι Κρούμλοβ, Τσεχία

Το ήσυχο λιμάνι του Λιντς ήταν η βάση για την επόμενη πολιτιστική μου εξερεύνηση και μια πρωινή στάση στο Café Konditorei Jindrak, τον τόπο γέννησης της «αυθεντικής» Τόρτας Linzer.

Από εδώ, οι επιλογές ολοήμερης εκδρομής ήταν στο Σάλτσμπουργκ ή στο Τσέσκι Κρούμλοβ, κάτι εξίσου ελκυστικό και δύσκολο για μένα. Δεν είχα πάει στην Τσεχία για πολλά χρόνια, οπότε κράτησα το Σάλτσμπουργκ για μια μοναχική επίσκεψη στο τέλος της κρουαζιέρας.

Η Παλιά Πόλη του Τσέσκι Κρούμλοφ είναι μνημείο της UNESCO και βρίσκεται κατά μήκος μιας στροφής του ποταμού Μολδάβα. Χωρίς πλήθη, τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια ήταν εύκολα στην πλοήγηση.

Σταμάτησα για πολλές φωτογραφίες στην αυλή του αναπαλαιωμένου μποέμικου κάστρου και με φόντο το παραμυθένιο σκηνικό του ποταμού. Ψωνίζοντας για αιματοβαμμένους γρανάτες, που εξορύσσονται κοντά από τον Μεσαίωνα, βρήκα ένα ζευγάρι πανέμορφα κρεμαστά σκουλαρίκια.

Συνόδευαν με πιστοποιητικό γνησιότητας. Στο φιλόξενο εστιατόριο Svedjk, το οποίο πήρε το όνομά του από τον χαρακτήρα ενός δημοφιλούς μυθιστορήματος, παρήγγειλα ένα παραδοσιακό τσέχικο γεύμα: svíčková, μαριναρισμένο μοσχάρι με σάλτσα κρέμας και ζυμαρικά.

Μια pilsner lager σερβιρίστηκε από σερβιτόρους με ενδυμασία εποχής.

Βιέννη: Επίσημη, Καλλιτεχνική, Αξίζει να την Επισκεφθείτε

Η Αυτοκρατορική Βιέννη ήταν το στολίδι της κρουαζιέρας. Πλούσια σε τέχνη, μουσική, γαστρονομία και ιστορία, η Βιέννη απαιτεί χρόνο. Ευτυχώς, η AmaWaterways κανόνισε μια ξενάγηση με λεωφορείο και μια βόλτα με άμαξα κατά την άφιξη για να σας δώσει μια γενική εικόνα.

Ο ξεναγός μας επεσήμανε τα μεγαλοπρεπή μουσεία και την αρχιτεκτονική κατά μήκος της οδού Ρίνγκστρασσε της Βιέννης. Ορόσημα όπως η Κρατική Όπερα της Βιέννης, το Παλάτι Χόφμπουργκ και ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Στεφάνου με άφησαν άναυδο.

Το ίδιο και η μπαρόκ αρχιτεκτονικής Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη. Ακολουθώντας το ένστικτό μου για τους καλοφαγάδες, κατευθύνθηκα προς τη Naschmarkt, μια υπαίθρια αγορά τροφίμων που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1770, όπου πωλούνται τοπικά προϊόντα, τυριά και παραδοσιακά αυστριακά σνακ.

Την επόμενη μέρα, μια εκδρομή στο Παλάτι Σενμπρούν με οδήγησε στην θερινή κατοικία των Αψβούργων. Στο εσωτερικό, τα δωμάτια με ροκοκό σχεδιασμό έδιναν μια γεύση από τον τρόπο ζωής της όμορφης και μυστηριώδους αυτοκράτειρας Σίσι.

Οι κήποι ήταν κομψοί όπως πάντα, αν και στερημένοι από πολύχρωμα άνθη. Με μια διανυκτέρευση στο λιμάνι, δημιούργησα μια βραδινή περιπέτεια, συνδυάζοντας ψώνια και περιπλάνηση με μια συναυλία Μότσαρτ και Στράους στο μουσικό μέγαρο και την πινακοθήκη Haus of Strauss.

Ένα ολοκληρωμένο τέλος και μια επέκταση

Από τη Βιέννη, η κρουαζιέρα επέστρεψε στο σημείο τερματισμού της, στη Βουδαπέστη. Καθώς πλησιάζαμε στην πόλη, όλοι συγκεντρώθηκαν στο κατάστρωμα για να απολαύσουν τη δραματική θέα του Κοινοβουλίου, φωτισμένου κατά μήκος της όχθης του ποταμού.

Αυτή τη φορά το νερό δεν ήταν μπλε. Ήταν πιο μελαχρινό, παίρνοντας το χρώμα του σκοτεινού ουρανού. Η τελευταία μου μέρα με οδήγησε κατά μήκος της εντυπωσιακής λεωφόρου Andrássy της Πέστης, η οποία είναι χτισμένη στα πρότυπα των Ηλυσίων Πεδίων του Παρισιού και πλαισιωμένη από κτίρια με παριζιάνικες και βιεννέζικες επιρροές.

Κατά μήκος αυτού του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, περάσαμε από την εντυπωσιακή Κρατική Όπερα της Ουγγαρίας, την Πλατεία των Ηρώων και το Μουσείο του Σπιτιού του Τρόμου. Μόνος μου, επέστρεψα σε αυτό το πρώην αρχηγείο της μυστικής αστυνομίας.

Μου πρόσφερε μια κατανόηση της τρομακτικής ιστορίας της Ουγγαρίας του 20ού αιώνα υπό τη ναζιστική και σοβιετική κατοχή. Αποχαιρετώντας το νέο μου πλήρωμα και τους φίλους μου στο κρουαζιερόπλοιο, πήρα ταξί για τον σιδηροδρομικό σταθμό για τις εκτεταμένες διακοπές μου στον Δούναβη.

Σάλτσμπουργκ, Αυστρία — Ο Μότσαρτ και η Μελωδία της Ευτυχίας

Είχα κρατήσει την χειμερινή μου επίσκεψη στο Σάλτσμπουργκ για το τέλος. Αυτή τη φορά, πέρασα περισσότερο χρόνο περπατώντας σε εξωτερικούς χώρους από ό,τι πριν, θαυμάζοντας το εξωτερικό της γενέτειρας του Μότσαρτ και απολαμβάνοντας την ησυχία της εκπληκτικής πόλης.

Οι Κήποι Μιραμπέλ ήταν σκοτεινοί και οι σκάλες όπου είχαν ποζάρει τα παιδιά από τη Μελωδία της Ευτυχίας ήταν κλειστές. Ήταν ακόμα συναρπαστικό να παίρνεις το τελεφερίκ προς το Φρούριο Χόενσαλτσμπουργκ για να δεις την πόλη και την εξοχή.

Οι άδειες πλατείες Residenzplatz, Domplatz και Mozartplatz, που ήταν ασφυκτικά κατοικημένες, έμοιαζαν σαν να ανήκαν σε εμένα προσωπικά και όχι στις τεράστιες τουριστικές ομάδες που είχα δει πριν.

Μια ματιά στο εσωτερικό του Καθεδρικού Ναού του Σάλτσμπουργκ μου άφησε μια έντονη αίσθηση του Μότσαρτ — εδώ ήταν το μέρος όπου ο νεαρός συνθέτης είχε γράψει μερικά από τα ιερά μουσικά του κομμάτια. Ένα δεύτερο διατηρημένο εσωτερικό, το St. Peter Stifts Kulinarium, χρονολογείται από το 803 μ.Χ.

Προσέφερε ένα σκηνικό για να απολαύσω περισσότερη ιστορία. Ενώ θαύμαζα τα αντικείμενα και την αρχιτεκτονική, απόλαυσα την περίτεχνη παρουσίαση του tafelspitz, ενός από τα πιο αυθεντικά πιάτα της Αυστρίας.

Σερβιρισμένο σε ζωμό βοδινού και λαχανικών μαζί με τριμμένα μήλα, σπανάκι, ρόστι και χρένο, το βραστό κρέας ήταν ιδανικό φαγητό για μια συννεφιασμένη μέρα. Ένα άλλο εστιατόριο του Σάλτσμπουργκ, το Balkan-Grill, δεν είχε τις συνηθισμένες ουρές κατά την περίοδο αιχμής.

Παρήγγειλα δύο #1, λουκάνικο με όλα τα συνοδευτικά, για δείπνο σε πακέτο.

Επιστροφή στη Βιέννη

Τα όμορφα άλογα που οδηγούν τις άμαξες στο ιστορικό κέντρο της Βιέννης. Φωτογραφία: Meryl Pearlstein

Συνεχίζοντας να ψάχνω περισσότερα για την Αυτοκρατορική Πόλη, επέστρεψα στη Βιέννη για μερικές ακόμη μέρες ιστορίας και τεχνών. Η Στανττέμπελ του 1826 είναι η μόνη συναγωγή της πόλης που έχει επιβιώσει από τη Νύχτα των Κρυστάλλων.

Κυρίως λόγω της ενσωμάτωσής του σε ένα οικιστικό συγκρότημα, άντεξε. Μια περιήγηση εδώ στην κύρια ενεργή συναγωγή της Βιέννης παρείχε ιστορικό πλαίσιο παρόμοιο με το μνημείο «Παπούτσια στις όχθες του Δούναβη» στη Βουδαπέστη.

Έξω από το κέντρο της πόλης, η γειτονιά Λέοπολντστατ της Βιέννης και η κοντινή Karmelitermarkt συνεχίζουν να αντανακλούν μια ζωντάνια της εβραϊκής ζωής, η οποία δυστυχώς έχει πλέον μειωθεί στη Βουδαπέστη. Η Βιέννη διαθέτει μια μεγάλη ποικιλία καλλιτεχνικών ιδρυμάτων.

Μουσεία, Κλιμτ και η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης

Δεν είχα χρόνο να τα επισκεφτώ κατά τη διάρκεια των εκδρομών μας από την κρουαζιέρα, αλλά τώρα τα έτρωγα με φανατικό ενθουσιασμό. Από το φανταχτερό Hundertwasserhaus μέχρι το Κτίριο Απόσχισης με την τεράστια ζωφόρο του Μπετόβεν του Κλιμτ, τα μουσεία αντάμειβαν τους επισκέπτες εκτός σεζόν.

Η εκλεκτική Συλλογή Heidi Horton και το MuseumsQuartier προσέφεραν εύκολη πρόσβαση σε έργα Παλαιών Δασκάλων και μοντέρνων καλλιτεχνών. Ένα ταξί με πήγε στο Παλάτι Belvedere, όπου εκτίθενται το «Φιλί» του Gustav Klimt και άλλα σημαντικά έργα.

Αν και οι κήποι δεν είχαν έντονα χρώματα εκείνη την εποχή, θα μπορούσε κανείς να φανταστεί το μεγαλείο του τοπίου σε σχέση με το περίγραμμα της πόλης. Όπως και στην Άρια της Βουδαπέστης, η μουσική ήταν κεντρικής σημασίας κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στη Βιέννη.

Κοντά στο ξενοδοχείο μου, το Park Hyatt Vienna , το Musikverein έλαμψε με μια παράσταση της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης. Ενθουσιάζοντας τον πιανίστα που κρύβω μέσα μου, το Musikhaus Doblinger του 19ου αιώνα ήταν μια χώρα των θαυμάτων με παρτιτούρες από την κλασική έως τη σύγχρονη μουσική.

Τρώγοντας μέσα από τη Βιέννη

Ο χρόνος μου στο AmaMagna και η επίσκεψή μου στο Σάλτσμπουργκ μου έδωσαν μια πρώτη επαφή με την αυστριακή κουζίνα. Αυτή τη φορά πραγματικά την απόλαυσα. Ξεκίνησα με ένα βιεννέζικο πρωινό στο 1861 Café Schwarzenberg, το παλαιότερο καφέ στην Ringstrasse.

Ψωμάκια, αυγά και ένα κρουασάν με μαρμελάδα και μέλι έδιναν τον τόνο. Κατάφερα επίσης να φάω μια τούρτα Sacher στο κομψό Hotel Sacher . Αφού έχασα τις θερμίδες, τσιμπολόγησα το πρωί αφράτη τούρτα Kaiserschmarrn από το θρυλικό Café Demel.

Το μεσημεριανό γεύμα στο Figlmüller έφερε ένα βιεννέζικο σνίτσελ τόσο μεγάλο που κρεμόταν στην άκρη του πιάτου μου. Μια δεύτερη δοκιμή tafelspitz ήταν μια εκδήλωση με λευκό τραπεζομάντιλο στο Plachutta, με τους τοίχους του διακοσμημένους με αυτόγραφα διασημοτήτων.

Για μια αντίθεση, δείπνησα στο μοντέρνο Do & Co με σούσι και ζυμαρικά, με θέα τον Άγιο Στέφανο. Εκεί, ανακατευτήκαμε σαν VIP ανάμεσα σε επίσημα ντυμένους άνδρες και γυναίκες που παρευρέθηκαν στο Γκαλά της Όπερας εκείνο το βράδυ. Η αίγλη της πόλης δεν μου διέφυγε.

Διαβάστε περισσότερα: Τι κάνει τα καφέ της Βιέννης να διαφέρουν από οπουδήποτε αλλού

Coda

Κατά μήκος της διαδρομής της κρουαζιέρας, εξερευνώντας τον άχαρο «μπλε» Δούναβη εκτός εποχής, ο ίδιος ο ποταμός ξεχώριζε, απαλλαγμένος από την κυκλοφορία, με κωμοπόλεις και πόλεις εύκολα να εξερευνήσει κανείς.

Ευτυχώς, η AmaWaterways έχει αναγνωρίσει το όφελος όλων αυτών. Το επόμενο πρόγραμμα εκτός σεζόν εισάγει τις «Αποδράσεις στην Πόλη» με ακόμη περισσότερο χρόνο εξερεύνησης σε κάθε λιμάνι. Θα το ήθελα πολύ.

Οι κρουαζιέρες σε ποτάμια αντιπροσωπεύουν μια σημαντική επένδυση και ένα διεθνές δρομολόγιο που εκτείνεται σε πολλές χώρες καθιστά την ταξιδιωτική ασφάλιση ιδιαίτερα αξιόλογη. Συγκρίνετε προγράμματα στο Squaremouth ή εξερευνήστε ευέλικτη κάλυψη μέσω του SafetyWing πριν από την απόπλου.