Ο σύζυγός μου κι εγώ κάναμε οκτώ κρουαζιέρες σε ωκεανό ανάμεσα στο 2016 και το 2019. Ταξιδέψαμε μόνοι, με τα παιδιά μας και με μεγαλύτερες οικογενειακές παρέες. Κρουαζιέρα ποταμού όμως δεν είχαμε κάνει ποτέ. Σε όλους όσους μας έλεγαν με ένα χαμόγελο ειρωνείας «είστε λίγο νέοι για κρουαζιέρα ποταμού», απαντούσαμε με αυταρέσκεια: «Και τι πειράζει;» Τελικά, μας ένοιαζε.
Οι ειρωνικοί είχαν δίκιο (κάπως)
Η κρουαζιέρα ήταν με τη Viking, το «The Grand European Tour», δύο εβδομάδες τον Ιούλιο από τη Βουδαπέστη στο Άμστερνταμ μέσω Δούναβη, Main και Ρήνου. Το δώρο μας για τα 30 χρόνια γάμου.
Κάνε την αναζήτησή σου για το επόμενο σου ταξίδι από εδώ, κάνοντας σύγκριση τιμών εύκολα και γρήγορα.
Για να μη χάνεις προσφορές, tips και ενημερώσεις ταξιδιών, μπες στο Viber κανάλι μας: Join ViberDISCLAIMER: Το άρθρο βασίζεται σε δικές μας απόψεις και πηγές. Δεν φέρουμε ευθύνη για τυχόν σφάλματα ή ανακρίβειες.
Ήταν το τελευταίο κομμάτι ενός ταξιδιού επτά και πλέον εβδομάδων στην Ευρώπη. Περιμέναμε λοιπόν πώς και πώς να ξεπακετάρουμε σωστά, αφού ζούσαμε από βαλίτσα πέντε εβδομάδες. Περιμέναμε και λίγη πολυτέλεια. Και οι δύο προσδοκίες βγήκαν.
Είχαμε όμως να πακετάρουμε και να ξεπακετάρουμε στη μέση του ταξιδιού, όταν περάσαμε από το Viking Gefjon στο Viking Ve. Ο λόγος ήταν η χαμηλή στάθμη του νερού στο κανάλι Main-Danube. Ποιος το ήξερε αυτό; Εμείς όχι — αλλά ήταν η τρίτη συνεχόμενη κρουαζιέρα του Gefjon όπου συνέβη. Μικρή αναστάτωση πάντως, και η Viking χειρίστηκε τα logistics άψογα.
Δύο εβδομάδες, τρία ποτάμια, μία αλλαγή πλοίου
Η κρουαζιέρα σταμάτησε στις μεγάλες πόλεις: Βουδαπέστη, Βιέννη, Κολωνία και Άμστερνταμ. Για μας όμως τα highlights ήταν οι παραμυθένιες πολίχνες ανάμεσα, που τις επισκεπτόμασταν για πρώτη φορά. Κάθε μία είχε τη δική της ιστορία από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο: αν βομβαρδίστηκε ολοσχερώς και ξαναχτίστηκε ή αν γλίτωσε την καταστροφή.
Το τοπίο κατά μήκος των ποταμών ήταν εντυπωσιακό, με δεκάδες κάστρα σε διάφορες καταστάσεις συντήρησης και σωρούς τροχόσπιτων στην όχθη (πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται ως μόνιμες καλοκαιρινές κατοικίες). Περάσαμε και 68 — ναι, 68 — δεξαμενές πλοίων (locks).
Είχαμε καμπίνα με γαλλικό μπαλκόνι στο μεσαίο κατάστρωμα (Deck 2). Πιο ακριβές ήταν οι καμπίνες με βεράντα (μπαλκόνι όπου κάθεσαι) και μερικές σουίτες. Πιο φθηνές οι καμπίνες στο επίπεδο του νερού, με μόνο μικρά παράθυρα.
Παρακάτω είναι μια λίστα με όσα μας άρεσαν και όσα όχι. Κάποια είναι δίκοπο μαχαίρι, γιατί πέφτουν και στις δύο κατηγορίες.
Τι δούλεψε: οι απρόσμενες απολαύσεις
- Κάθε στάση περιλάμβανε ξενάγηση με ντόπιο οδηγό και μάθαμε πολύ περισσότερα από το να στηριζόμασταν στο Google.
- Τοπικό κρασί και μπίρα περιλαμβάνονταν στο μεσημεριανό και το βραδινό. Είχε και σαμπάνια στο πρωινό, αν και δεν τη δοκίμασα ποτέ — το κρασί στο φαγητό μου ήταν υπεραρκετό.
- Είχαμε γαλλικό μπαλκόνι, υπέροχο. Μερικές φορές ταξιδεύαμε με το παράθυρο ανοιχτό. Ο ήχος του νερού ήταν πολύ χαλαρωτικός και το δωμάτιο αεριζόταν εύκολα.
- Η γνωριμία με τους άλλους επιβάτες και οι ιστορίες της ζωής και των ταξιδιών τους. Το πλοίο παίρνει μέγιστο 190 επιβάτες, οπότε — σε αντίθεση με ένα ωκεανόπλοιο χιλιάδων — κάνεις εύκολα παρέες. Αναπόφευκτα, όλο και συναντιέσαι.
- Οι πολυγενεακές παρέες. Υπήρχαν αρκετές ομάδες ενήλικων παιδιών με ηλικιωμένους γονείς, μερικές και με εγγόνια. Ήταν συγκινητικό.

Το σέρβις και η εμπειρία στο πλοίο
- Σέρβις: τίποτα δεν ήταν υπερβολικό. Το προσωπικό ήταν φιλικό και ενθουσιώδες και η αναλογία προσωπικού προς επιβάτες φαινόταν πολύ υψηλή.
- Έλλειψη κίνησης: γλιστρούσαμε χωρίς κυματισμό. Το μόνο τράνταγμα αφορούσε τις δεξαμενές που περνούσαμε, και ήταν κάπως cool.
- Το Sun Deck, δηλαδή όλο το πάνω κατάστρωμα. Μερικά σημεία ήταν και στη σκιά.
Γιατί το μικρότερο είναι καλύτερο
- Τίποτα στο πλοίο δεν ήταν μακριά. Σκέψου αντίθετα ένα ωκεανόπλοιο, όπου περπατάς 15 λεπτά και ανεβαίνεις πολλές σκάλες (ή περιμένεις αιώνες το ασανσέρ) για να φτάσεις.
- Το φαγητό: μπουφές και à la carte στο πρωινό, à la carte σε μεσημεριανό και βραδινό. Επίσης μπισκότα και muffins σε self-service όλη μέρα, δύο μηχανές καφέ, εγκατάσταση για τσάι και βρύσες με ανθρακούχο και μη νερό.
- Τα δωμάτια είναι πολύ καλά σχεδιασμένα και ηχομονωμένα. Το ντους ειδικά ήταν πολύ ανώτερο (δηλαδή μεγαλύτερο) από κάθε άλλο σε ωκεανόπλοιο.
- Μεγάλο σαλόνι με άνεση για κουβέντα, διάβασμα, χαρτιά, υπνάκο, ζωντανό πιάνο ή απλώς θέα από τα παράθυρα και στις δύο πλευρές.
- Τα είδη μπάνιου («Freyja») ήταν υπέροχα και γενναιόδωρα σε ποσότητα.
- Η καθαριότητα του πλοίου.
- Η διακόσμηση: διακριτική πολυτέλεια.
Η πολυτέλεια του να μην κάνεις τίποτα
Η άψογη οργάνωση όλων των εκδρομών, με πολυτελή πούλμαν που σε αφήνουν στην αρχή της ξενάγησης και σε γυρίζουν στο πλοίο. Μπορούσες επίσης να επιλέξεις να κάνεις «το δικό σου» ή να μείνεις στο πλοίο.
Οι απολαύσεις των διακοπών πολυτελείας: κανείς δεν χρειάζεται να στρώσει κρεβάτι, να μαζέψει βρεγμένες πετσέτες, να καθαρίσει, να ψωνίσει, να προετοιμάσει γεύματα ή να μαγειρέψει. Όλα γίνονται για σένα, εκτός από το να ετοιμαστείς εσύ κάθε πρωί. Ήταν εξαιρετικά χαλαρωτικό.
Τι δεν αγαπήσαμε στην κρουαζιέρα ποταμού
Η διάμεση ηλικία των επιβατών φαινόταν γύρω στα 75. Εμείς είμαστε 55, οπότε ήταν σαν διακοπές με τους γονείς μας.
Εκτός αν ήσουν τυχερός και έπιανες μικρό τραπέζι στην εξωτερική βεράντα, αναγκαζόσουν να κάτσεις σε τραπέζια 6 ή περισσότερων ατόμων. Στην αρχή τρώγαμε με αγνώστους. Ένιωθα σαν σε networking event, με τους καλύτερους τρόπους και small talk σε κάθε γεύμα. Κουραστικό αντί για χαλαρωτικό — αν και βελτιώθηκε πολύ όταν γνωρίσαμε μερικούς επιβάτες.
Ρυθμός και ελευθερία
Ο αργός ρυθμός του ταξιδιού ήταν σαφώς σχεδιασμένος για το γηραιότερο κοινό και την ομάδα «Leisure» — δηλαδή, στην πράξη, ανθρώπους με μειωμένη κινητικότητα.
Δεν υπήρχε αρκετός ελεύθερος χρόνος στους προορισμούς. Πάλι λόγω κοινού, αλλά θα θέλαμε μερικές ώρες να εξερευνήσουμε την πόλη μετά την ξενάγηση. Συχνά είχαμε μόνο μία ώρα και μετά το πλοίο έφευγε.
Περιορισμοί σχεδιασμού που δεν μας είπε κανείς
- Το Sun Deck έκλεισε για 5 μέρες, γιατί οι γέφυρες του καναλιού Main-Danube είναι πολύ χαμηλές για εκείνο το κατάστρωμα. Δεν υποθέτω πως υπάρχει λύση, αλλά θα ήταν καλό να μας το είχαν πει: πέντε μέρες με περιορισμένο υπαίθριο χώρο.
- Το κλείσιμο του Sun Deck σήμαινε και ότι δεν υπήρχε χώρος για γυμναστική· δεν υπάρχει γυμναστήριο στο πλοίο και ο διάδρομος βαδίσματος είναι στο Sun Deck. Το πλοίο έπλεε συχνά απόγευμα και νύχτα, οπότε δεν ήταν εύκολο να βγεις για άσκηση.
- Το συχνό πέρασμα από δεξαμενές (σε σύντομο χρόνο) και το δέσιμο δίπλα σε άλλα πλοία (που μπορεί να κρατήσει όλη μέρα ή νύχτα) κάνουν τη βεράντα ή το μπαλκόνι σχεδόν άχρηστα. Επίσης σκοτεινιάζουν τα δωμάτια και τους κοινόχρηστους χώρους. Και εδώ μάλλον δεν υπάρχει λύση, αλλά θα θέλαμε να μας το είχαν πει.
Τα μικρά
- Το φαγητό ήταν καλό ως πολύ καλό, αλλά κάπως άγευστο. Υποθέτουμε πως ήταν για τα πιο ευαίσθητα στομάχια του γηραιότερου κοινού.
- Το δωμάτιό μας, αν και καλοσχεδιασμένο, ήταν πολύ μικρό.
- Το ασανσέρ δεν πάει στο Sun Deck, οπότε ανεβαίνεις μόνο αν αντέχεις μια σκάλα.

Θα το ξανακάναμε;
Ναι, 100%, γιατί τα θετικά υπερτερούσαν. Ήταν «απελευθερωτικό» (όπως πάντα νιώθαμε στις κρουαζιέρες), εκπαιδευτικό και εμπνευστικό. Εμπνευστικό από όσα μάθαμε στις καθημερινές ξεναγήσεις με ντόπιους, αλλά και από τους άλλους επιβάτες. Το ίδιο εμπνευστικό ήταν και το θέαμα ανθρώπων που ταξίδευαν στα ογδόντα τους. #goals
Η ετυμηγορία: πολύ νέοι στα 55;
Ίσως — αν και θα ήταν ιδανικό ταξίδι με τους γονείς μας. Θα ήταν επίσης πιο διασκεδαστικό με παρέα φίλων ή συγγενών, ώστε να μην τρως με αγνώστους κάθε βράδυ. Από την άλλη, το αργό ταξίδι έχει κι αυτό την αξία του.
Κάναμε παρέα με ένα υπέροχο αγγλικό ζευγάρι στα τέλη των 70, τον Dirk και τη Val. Ο Dirk και ο άντρας μου είχαν κοινό πάθος το κρίκετ, και οι δύο τους ήταν έξυπνοι και πολύ ταξιδεμένοι.
Όταν αποχαιρετιόμασταν στο τελευταίο δείπνο, η Val με αγκάλιασε και μου είπε ειλικρινά: «Απόλαυσε τη ζωή σου». Με άγγιξε, και ακόμη και τώρα που το γράφω συγκινούμαι θυμίζοντας την ειλικρίνεια των λόγων της. Αυτό δεν είναι η ζωή; Απόλαυση. Μια κρουαζιέρα ποταμού, ακόμη και στα 55, το πετυχαίνει απόλυτα.
Αν σκέφτεσαι κρουαζιέρα ποταμού, δες τις 4 κρουαζιέρες ποταμού που αξίζουν, το αργό ταξίδι στον Σηκουάνα και τον οδηγό για τη Βουδαπέστη σε 48 ώρες.
Χρησιμοποιήστε τους αγαπημένους μου ταξιδιωτικούς πόρους για να σχεδιάσετε τα ταξίδια των ονείρων σας
- Booking.com για αναζήτηση των καλύτερων τιμών σε καταλύματα.
- Η Kiwi είναι μια ιδανική ιστοσελίδα για αναζήτηση πτήσεων και σύγκριση τιμών.
- Η AirHelp βοηθά στην αποζημίωση για ακυρωμένες ή καθυστερημένες πτήσεις.
- Το Discover Cars είναι ένας εξαιρετικός ιστότοπος, καθώς αναζητά υπηρεσίες ενοικίασης αυτοκινήτων τόσο σε τοπικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, ώστε να μπορείτε να επιλέξετε την καλύτερη προσφορά για τον εαυτό σας. Βεβαιωθείτε, ωστόσο, ότι η εταιρεία έχει καλή φήμη και κριτικές.
- Το Get Your Guide είναι το μέρος που μπορώ να αναζητήσω και να κλείσω εκδρομές και περιηγήσεις, ειδικά όταν ταξιδεύω μόνος.
- Το WeGoTrip σας στέλνει ηχητικούς οδηγούς στο κινητό σας, ώστε να μπορείτε να επισκεφθείτε μέρη μαθαίνοντας ιστορία και ενδιαφέροντα γεγονότα εύκολα και με λίγα χρήματα.
- Το Go City είναι μια ιδανική ιστοσελίδα για να κάνετε κράτηση για εμπειρίες και αξιοθέατα που θα σας στοιχίσουν μια αξέχαστη εμπειρία, αποφεύγοντας την πληρωμή πολλαπλών εισιτηρίων. Εύκολο και σας εξοικονομεί χρήματα. Μπορείτε να εξοικονομήσετε ακόμη και 50%.
- Το Airalo είναι η επιλογή μου στο eSim για εναλλακτικά δεδομένα στο εξωτερικό.
Σας άρεσε η ανάρτηση; Καρφιτσώστε την για αργότερα




